عاشق این ام که یه روز، صبح زود، که  نود درصد مواقع خوابم، به خاطر امتحان میان ترم یه درس سخت مجبورم  بیدار بشم و به استاد خیکی و نفهم و کل فک و فامیلش هر چی ناسزا بلدم نثار کنم... ووقتی تازه صفحه شیش ام(در حالیکه 30 صفحه دیگه باید بخونم) و دارم شربت عسل و عرق کارامل می خورم که دوباره این معده درد لعنتی نیاد سراغم، یه نفر از زیر پنجره رد بشه درحالی که آواز می خونه!!!!!! و من مست بشم از بوی عطر صبح زود و اون صدا که تا ته کوچه کش میاد و آدمو با خودش تو هوا می چرخونه...

دیگه ناز کشیدن و ناز خریدن فایده نداره نداره...

ای دل....